ตอนที่ 220 ใต้กองเสบียงนี้ยังมีสิ่งของอยู่อีก

“ฟังคำท่านหนึ่งครา ประเสริฐกว่าอ่านตำราสิบปี น้องสาวลูกพี่ลูกน้องไม่เพียงเข้าใจการกสิกรรม กลยุทธ์การค้าและการบริหารบ้านเมืองในการหยั่งเชิงจิตใจคน ชักศึกเข้าบ้านเช่นนี้ แม้แต่เจ้าเมืองมณฑลเช่นข้าที่อ่านตำราระดับปราชญ์มากว่าสิบปี ยังต้องละอายใจว่ามิอาจเทียบติด”

ซูเมิ่งจู๋เบี่ยงกายหลบมหาคารวะของเขา

“ท่านเจ้าเมืองมณฑลกล่าวเกินไปแล้ว บัดนี้พวกเราต่างอยู่บนเรือลำเดียวกันในเมืองฟางโจว ในเมืองสงบสุขเจริญรุ่งเรือง ร้านค้าและคฤหาสน์ไร่นาของข้าจึงจะพลอยกอบโกยเงินได้อย่างมั่นคง ทุกคนต่างได้ประโยชน์ร่วมกันเท่านั้นเจ้าค่ะ”

ในช่วงเวลาต่อมา

ซูหมิงชวนกินข้าวไปพลาง เอ่ยขอคำชี้แนะจากซูเมิ่งจู๋ถึงรายละเอียดรูปธรรมเกี่ยวกับการหั่นมันฝรั่งเป็นชิ้นเพื่อเร่งหน่อไปพลาง

รวมถึงเรื่องการสร้างเพิงพักจัดสรรผู้ลี้ภัยนอกเมือง