เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเมิ่งจู๋ไม่ได้คิดจะรั้งอยู่นานที่ลานหลังศาลาว่าการ
“เสี่ยวเยี่ยน เรื่องรำลึกความหลังพวกเราเก็บไว้ค่อย ๆ คุยกันวันหน้าเถิด”
นางยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง ให้ความชุ่มชื้นแก่ลำคอที่แห้งผากอยู่บ้าง
“ข้ามาครั้งนี้พกพาเงินทองมาไม่น้อย ในมือยังมีเมล็ดพันธุ์ผลผลิตสูงอยู่อีกชุดหนึ่ง เมื่อครู่นายทะเบียนโจวบอกว่าสามารถใช้ธัญพืชหักลบการขายของหลวงจำพวกอาคารร้านค้า คฤหาสน์ และที่ดินเพาะปลูกได้ ข้าอยากถือโอกาสวันนี้ตัดสินใจซื้อทรัพย์สินเหล่านี้เสีย”
ซูเยี่ยนพอได้ยินวาจานี้ ขอบตาที่เดิมทีแดงก่ำก็สว่างวาบขึ้นมาในพริบตา
เขาลดระดับเสียงลงต่ำ
“พี่สาว ในมือเจ้ามีธัญพืชและเมล็ดพันธุ์ธัญพืชมากมายเพียงนั้นจริงหรือ”
“ย่อมเป็นเรื่องจริง จะหลอกเจ้าได้อย่างไรกัน”
ซูเยี่ยนตื่นเต้นจนตบต้นขาฉาดหนึ่ง
“พี่สาว นี่ของเจ้าช่วยคลี่คลายเหตุคับขันเร่งด่วนของท่านเจ้าเมืองมณฑลแท้ ๆ”