กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นายหน้าเติ้งที่อยู่นอกประตูเกาะขอบประตูแอบฟังมาโดยตลอด
ยามนี้ทั่วทั้งร่างพลันแข็งทื่อไปหมด
เขากลืนน้ำลายลงคอคำหนึ่ง ยื่นมือออกไปปาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก
สวรรค์คุ้มครองแท้ ๆ
สตรีผู้นี้ที่แท้กลับเป็นญาติของท่านเจ้าเมืองมณฑล
เมื่อครู่ตอนอยู่เรือนหลังของโรงสุรา แม้ตนคิดจะหลอกนาง ทว่าท้ายที่สุดก็ยังยอมลดราคาลงมา ไม่กล้าบุ่มบ่ามหักหาญน้ำใจ
เกาเหวินเจี๋ยเดินออกมาจากในห้อง พลางยัดสมุดจดบันทึกเข้าอกเสื้ออย่างเป็นธรรมชาติ
“นายหน้าเติ้ง เจ้าเองก็เห็นแล้ว” เกาเหวินเจี๋ยขวางอยู่ตรงประตู “ฮูหยินของพวกเราวันนี้คงไม่มีเวลาว่างมาคุยการค้ากับเจ้าแล้ว ทว่าเจ้าจงวางใจ ในเมื่อพวกเราเคยติดต่อทำการค้ากันมา ย่อมต้องหาเจ้ามาจัดการให้อย่างแน่นอน ยามที่ในเมืองเปิดรับคน หรือมีเรื่องซื้อขายร้านรวงในภายภาคหน้า ส่วนสำนักงานนายหน้าอื่น ๆ พวกเราล้วนไม่สนใจทั้งสิ้น”
หัวใจที่แขวนลอยเต้นไม่เป็นส่ำของนายหน้าเติ้งจึงได้ตกลงสู่ก้นบึ้งในอกอย่างหมดจด
เขารีบป้องมือขึ้นทันควัน