เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เขาเป็นน้องชายบ้านสามีของข้า ย่อมต้องเรียนรู้การค้าขายไว้บ้าง”
ซูเมิ่งจู๋ชี้ไปทางเสวี่ยเช่อหย่วน
เสมียนมิได้สร้างความลำบากใจแต่อย่างใด
“เช่นนั้นก็เข้ามาพร้อมกันเถิด”
ไป่เหอกับสองสหายตระกูลถังรออยู่ที่เรือนข้าง เกาเหวินเจี๋ยหอบกระดาษพู่กันเดินตามเข้าไป นายหน้าเติ้งหน้าด้านเดินตามอยู่ท้ายสุด
ห้องของนายทะเบียนโจวไม่ใหญ่นัก
บนโต๊ะมีสมุดบัญชีวางสุมอยู่เต็ม มุมห้องยังมีโฉนดที่ดินมัดรวมกันอีกหลายมัดที่ยังจัดเก็บไม่ทัน
บุรุษที่นั่งอยู่หลังโต๊ะอายุราวสี่สิบปี เพิ่งอ่านหนังสือราชการจบไปฉบับหนึ่ง เงยหน้าขึ้นก็เปิดปากเอ่ยทันที
“ได้ยินเจ้าหน้าที่เฝ้าประตูบอกว่า เจ้าอยากซื้ออาคารร้านค้า เรือนพัก ทั้งยังอยากซื้อคฤหาสน์ไร่นาด้วยหรือ”
“ดูทรัพย์สินก่อน ค่อยตัดสินใจว่าจะซื้อเท่าใดเจ้าค่ะ”