เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ร้านค้าที่เคยเปิดเป็นโรงสุราอยู่ห่างจากสำนักงานนายหน้าไม่ไกล
ด้านหน้าเป็นหน้าร้านสามคูหา ริมกำแพงวางไหสุราเปล่าไว้หลายใบ ทางเข้าห้องใต้ดินก็ยังมิได้ถล่ม
ซูเมิ่งจู๋ก้าวเข้าประตูก็กวาดสายตามองขื่อคานก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงให้เกาเหวินเจี๋ยตรวจดูโคนกำแพง
“กำแพงไม่เอียง หลังคาซ่อมกระเบื้องเพียงไม่กี่จุดก็ใช้ได้แล้วขอรับ”
เกาเหวินเจี๋ยเดินออกมาจากห้องด้านใน มือเปรอะเปื้อนฝุ่น
“ในทะเบียนสัญญาระบุว่าลานหลังเรือนมีบ่อน้ำ อีกทั้งยังมีเรือนข้างสองห้อง ห้องเก็บฟืนหนึ่งห้อง หากสิ่งของมิได้ขาดหาย สองร้อยแปดสิบตำลึงนับว่าปกติยิ่งในกาลก่อน ทว่ายามนี้...”
นายหน้าเติ้งรีบกล่าวรับคำในทันใด
“มิใช่แค่พอใช้ได้ขอรับ ที่แห่งนี้แต่ก่อนขายสุราได้วันละสิบกว่าไห ลานหลังเรือนก็กว้างขวาง น้ำในบ่อก็หวานล้ำ หากฮูหยินจะทำของกิน แม้แต่เตาก็มิพักต้องก่อใหม่ด้วยซ้ำ”
เสวี่ยเช่อหย่วน “กระทะล้วนถูกคนงัดแงะเอาไปหมดแล้ว ยังจะบอกว่ามิต้องก่อใหม่อีกหรือ”
นายหน้าเติ้งถึงกับสะดุดไปชั่วขณะ