กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าไม่ได้ทำ”
“เช่นนั้นเหตุใดพวกโจรภูเขาถึงบอกว่าเจ้ากับหลูหมิ่นและสกุลหลิ่วเป็นคนไปหาพวกเขา ทั้งยังบังเอิญรู้ว่าวันนี้ที่บ้านไม่มีผู้ชายอยู่”
เจียงหว่านผิงถูกถามจนพูดไม่ออก
ครู่ต่อมา นางก็ฝืนเอ่ยขึ้นว่า
“ไม่เกี่ยวกับข้า เป็นนังแพศยาหลูหมิ่นนั่นพูด นางแค่ให้ข้าให้ความร่วมมือกับพวกนาง ข้าเพียงอยากสั่งสอนพวกเจ้าสักหน่อย ข้าเป็นท่านแม่ของเจ้า จะขายเจ้าเข้าหอเขียวได้อย่างไร ข้าแค่ข่มขู่พวกเจ้าเท่านั้น”
เสวี่ยหนิงจ้องมองนางเขม็ง
“เจ้ายอมรับแล้วรึ”
เจียงหว่านผิงหุบปากลงทันที
เสวี่ยเยี่ยนมองท่าทางเช่นนี้ของนาง หัวใจก็เย็นเยียบลงจนถึงที่สุด
“ท่านพ่อร่วมมือกับพวกเจ้าด้วยหรือไม่”