ตอนที่ 157 สวนกลับสังหาร

ชายหน้าบากสะท้านไปทั้งร่าง

ชั่วพริบตานั้น กระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วตัว ขาทั้งข้างชาหนึบจนไร้ความรู้สึก

มันมีชีวิตมาสามสิบกว่าปี ท่องเหนือล่องใต้พบเห็นดาบทวนพลองกระบองมานับไม่ถ้วน ทว่ากลับไม่เคยพบเห็นสิ่งนี้มาก่อนเลย

เดิมทีมันคิดว่าตระกูลเสวี่ยมีเพียงสตรีและเด็กไม่กี่คน แค่ปีนข้ามรั้วเข้าไปก็มัดตัวคนลากไปได้แล้ว

ผู้ใดจะล่วงรู้ว่าเพิ่งเข้าใกล้ก็โดนอาวุธลับ ซ้ำร้ายท้ายที่สุดยังโผล่สตรีงดงามคนหนึ่งที่ในมือปล่อยอัสนีได้ออกมาอีก

นี่มันคอกแกะที่ใดกัน ชัดเจนว่าเป็นโถงยมราชชัด ๆ

“พวกเราเป็นโจรภูเขา” ชายหน้าบากสะกดกลั้นความเจ็บปวดเอ่ยว่า “เพียงได้ยินมาว่าบ้านของเจ้ามีธัญพืชมากจนกินไม่หมด ทั้งยังทำการค้าหาเงินได้ จึงเกิดความละโมบขึ้นมา”

ซูเมิ่งจู๋แค่นยิ้มเย็น

“เศรษฐีในตำบลคนใดบ้างไม่มีเงินมากกว่าบ้านข้า เหตุใดพวกเจ้าจึงไม่ไปปล้นพวกเขาเล่า”

ชายหน้าบากหุบปากฉับ