ตอนที่ 148 คิดจะลงมือกับข้าก็ต้องดูด้วยว่าเขามีความสามารถนั้นหรือไม่

ซูเมิ่งจู๋อดหัวเราะไม่ได้

กำลังกินอยู่ ด้านนอกพลันมีเสียงความเคลื่อนไหวแว่วมาเล็กน้อย

ซูเมิ่งจู๋วางชามลง “ข้าออกไปดูเสียหน่อย”

เสวี่ยเช่อหานช้อนตาขึ้น

“ข้าไปเอง”

“ไม่ต้อง” ซูเมิ่งจู๋เช็ดปาก “เจ้ากินของเจ้าไปเถอะ”

นางลุกขึ้นเดินไปหน้าประตูรั้ว เปิดประตูออกดูก็เห็นคนผู้หนึ่งยืนอยู่ด้านนอกจริง ๆ

เสิ่นจ่านยืนกระสับกระส่ายอยู่ริมทาง นิ้วมือกำชายเสื้อไว้แน่น

ครั้นเห็นซูเมิ่งจู๋ก็คล้ายไม่รู้ว่าจะเรียกขานอย่างไร สุดท้ายจึงเอ่ยเสียงเบาว่า

“ภรรยานายร้อย”