ตอนที่ 140 เสวี่ยเยี่ยนอยู่บ้าน

เสวี่ยหนิงวิ่งเข้าไปกอดเอวของเสวี่ยเยี่ยนเอาไว้

“พี่สาว ท่านไม่ชอบอยู่ร่วมกับพวกเราหรือ”

“มิใช่หรอก” เสวี่ยเยี่ยนรีบเอ่ย “ข้าชอบหนิงหนิงตัวน้อยของพวกเราจะตายไป”

“เช่นนั้นเหตุใดท่านจึงต้องไปเล่า” เสวี่ยหนิงเงยหน้ามองนาง ในดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแล้ว “ข้าชอบนอนห้องเดียวกับพี่สาว ตอนที่ท่านอยู่ ยามค่ำคืนลมพัดหน้าต่าง ข้าก็ไม่หวาดกลัวเลยสักนิด”

อย่างไรเสียนางก็เพิ่งจะสิบขวบเท่านั้น

แต่ก่อนเจียงหว่านผิงลำเอียง

เสวี่ยหนิงอยู่ที่บ้านเดิมไม่กล้าร้องไห้และไม่กล้าก่อความวุ่นวาย

ยามนี้ติดตามซูเมิ่งจู๋ นางจึงค่อย ๆ มีท่าทางเยี่ยงเด็กขึ้นมาบ้าง ทว่าพี่สะใภ้ยามค่ำคืนต้องนอนห้องเดียวกับพี่ใหญ่

“พี่สาว ท่านอยู่ต่อได้หรือไม่” เสวี่ยหนิงกอดแน่นขึ้นอีก “ข้าอยากเห็นท่านทุกวันเลย”

ในที่สุดน้ำตาของเสวี่ยเยี่ยนก็ร่วงหล่นลงมา