กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเมิ่งจู๋คีบแป้งทอดฟักทองชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามของเขา
“ปรมาจารย์หนิวกินเพิ่มอีกชิ้นเถิดเจ้าค่ะ เรือนหลังนี้ตั้งแต่ลงเสาเข็มวางฐานรากไปจนถึงก่อกำแพง ล้วนต้องให้ท่านคอยจับตาดูทุกจุด ท่านเหน็ดเหนื่อยแล้ว กินเพิ่มอีกชิ้นเถอะ”
ปรมาจารย์หนิวยิ้มรับแป้งทอดฟักทองเอาไว้
“เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว แป้งทอดฟักทองที่ทอดในกระทะน้ำมันนี้รสชาติดียิ่งนัก ไว้วันหลังข้าจะลองทำดูบ้าง”
“ต้องใช้ฟักทองอ่อนทำถึงจะอร่อยเจ้าค่ะ”
“ใกล้จะทำพิธียกคานแล้วใช่หรือไม่”
“ใกล้แล้ว อีกไม่กี่วันก็ทำพิธียกคานได้แล้ว เจ้าของบ้านต้องเตรียมหมั่นโถวกับน้ำตาลไว้มากหน่อย”
“ธรรมเนียมของพวกเราที่นี่ ในวันทำพิธียกคานต้องกล่าวคำมงคล ทั้งยังต้องโปรยหมั่นโถวกับลูกกวาดลงมาด้วย เด็ก ๆ ในหมู่บ้านจะพากันมาแย่ง ถือเป็นการเพิ่มความมีชีวิตชีวาให้เรือนใหม่ด้วย”
ซูเมิ่งจู๋พยักหน้า
“ข้าจำได้แล้วเจ้าค่ะ จะเริ่มเตรียมการในไม่กี่วันนี้”