กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นายน้อยโม่เพิ่งเคยพบผู้ขายเช่นนี้เป็นครั้งแรก
อุตส่าห์แบกชามาหาถึงประตูเรือนด้วยตนเอง พอตกลงราคากันไม่ได้ ก็ถึงกับหันหลังเดินจากไปจริง ๆ
“ภรรยาซู เจ้ามาขายชาจริง ๆ หรือไม่กันแน่”
ซูเมิ่งจู๋หันศีรษะกลับมา
“จริงสิเจ้าคะ ทว่าข้าขายชาก็มิได้จะบังคับซื้อบังคับขายเสียหน่อย”
นางมองดูนายน้อยโม่
“นายน้อยเจ้าของกิจการเองก็คงไม่บังคับซื้อกระมัง ราคาไม่เหมาะสม ข้าย่อมต้องไปหาร้านถัดไป”
นายน้อยโม่มองดูโม่เสี่ยวเหย่ที่แบกเข่งไม้ไผ่ขึ้นหลังแล้ว ในที่สุดก็เปิดปากเอ่ย
“ช้าก่อน ชาที่เจ้านำมา ข้าเอาทั้งหมด”
“เถี่ยพระอรหันต์ 1 จิน 5 ตำลึงเงิน ปั้นเทียนเยา 1 จิน 4 ตำลึง 8 เฉียน”