ตอนที่ 93 เก็บม้าได้หนึ่งตัว

ผู้คนที่เมื่อครู่ยังจ้องมองม้าดำตาไม่กะพริบ ต่างพากันเปลี่ยนสีหน้าไปพร้อมเพรียง

พ่อค้าผู้นั้นเดินทางไปกลับระหว่างต้าโจวกับซีเหลียงตลอดทั้งปี จึงรู้เรื่องราวของแต่ละเผ่าตรงด่านชายแดนไม่น้อย เขาเหลือบมองตราประทับตรงซอกคอม้าดำ สีหน้ายิ่งทวีความเคร่งขรึม

“เผ่าอินทรีชาดเชี่ยวชาญการฝึกม้าที่สุด ม้าที่พวกเขาเลี้ยงดู ทนหนาวทนแล้ง วิ่งได้วันละหลายร้อยลี้ ในซีเหลียงล้วนเป็นของดีที่มีราคาแต่หาซื้อไม่ได้”

“นอกจากม้าแล้ว ในมือของเผ่าอินทรีชาดยังมีเหมืองเหล็กขนาดใหญ่อีกสองแห่ง ชนเผ่าใกล้เคียงหลายเผ่าต่างต้องซื้อม้าซื้อเหล็กจากมือพวกเขา พวกเขายังเป็นชนเผ่าที่มั่งคั่งที่สุดในซีเหลียงอีกด้วย”

มีคนอดถามไม่ได้ “สตรีผู้นั้นเมื่อครู่มีสถานะอะไรกัน”

พ่อค้าส่ายหน้า

“เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้แล้ว”