ตอนที่ 68 ความคิดของเจียงหว่านผิง

“อากาศร้อนถึงเพียงนี้ หมั่นโถววางไว้ไม่กี่วันก็คงบูดเสียแล้ว”

“เช่นนั้นก็ทำขนมแป้งแข็งให้แข็งหน่อย อีกทั้งผักดองเค็มก็ใส่เพิ่มไปอีกหลายเส้น” คนขุดเหมืองแร่ขาดเกลือไม่ได้

ผู้คนต่างพากันปรึกษาหารือกันเซ็งแซ่ ในความตื่นตระหนกหวาดกลัวในที่สุดก็มีความพร้อมเพิ่มขึ้นมาบ้าง

เจียงหว่านผิงก็มาถึงตระกูลซุนแล้วเช่นกัน

บ้านของซุนอวิ่นหลี่และซุนอวิ่นเจียสร้างเรียงขนานกันอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน เป็นกำแพงลานดินมีรั้วกั้นเหมือนกันหมด ทว่าเรือนเอกสามห้องเป็นบ้านหินก่ออิฐถือกระเบื้อง เรือนข้างด้านข้างเป็นบ้านดิน

ดูแล้วภูมิฐานสง่างามกว่ากำแพงดินของตระกูลเสวี่ยมากนัก

เรือนข้างเคียงเป็นที่พักของลูกพี่ลูกน้องสายห่างหลายคนของตระกูลซุน

หลูหมิ่นกำลังตากเสื้อผ้าอยู่ในลานเรือน ครั้นเห็นเจียงหว่านผิงเดินมาจึงรีบวางอ่างไม้ลงทันที

“ท่านแม่ เหตุใดท่านจึงมาที่นี่เล่า”

นางร้องเรียกอย่างสนิทสนม ทว่ากลับมิได้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อประคองดั่งเช่นวันวาน