เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้ากับเยี่ยนเหนียงจะไปตั้งแผงทุกวัน” ฮูหยินอิ่นเอ่ยถาม “ให้แม่นมอยู่เตรียมของที่บ้านดีหรือไม่”
ซูเมิ่งจู๋ “การค้าเพิ่งเริ่มต้น ทางที่ดีพวกเราทั้งสามคนควรไปด้วยกัน คนหนึ่งเก็บเงิน คนหนึ่งชั่งเนื้อเป็นลูกมือคอยช่วย อีกคนคอยต้อนรับลูกค้า รอให้คุ้นเคยคล่องแคล่วแล้วค่อยแบ่งงานกัน”
เสวี่ยเยี่ยนพยักหน้าหงึก ๆ ต่อเนื่อง
นางคิดตกแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปซื้อน้ำมันและเนื้อสัตว์มาทำลองเชิงสักชุดเล็ก ๆ ก่อน
ช่วงบ่าย
คนทั้งสามของซูเมิ่งจู๋เตรียมตัวเดินทางกลับ
เสวี่ยหนิงกอดแขนเสวี่ยเยี่ยนไว้ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความอาลัยอาวรณ์
“พี่สาว ท่านจะไม่กลับไปพร้อมพวกเราจริง ๆ หรือ”
เสวี่ยเช่อหย่วนก็กล่าวเช่นกัน “พี่ แม้ที่บ้านจะกินอยู่ไม่สู้ดีนัก แต่ตอนนี้พี่สะใภ้หาเงินได้แล้ว ย่อมไม่ปล่อยให้ท่านต้องหิวโหยแน่นอน”
เสวี่ยเยี่ยนลูบศีรษะของเขาเบา ๆ