ตอนที่ 53 คนเมืองบริวารช่างร่ำรวยจริง

ใต้ซุ้มประตูกำแพงเมืองบริวาร

ผู้คนที่รอเข้าเมืองต่อแถวยาวเหยียด

ทั้งคนหาบกระบุง คนเข็นรถ คนต้อนล่อ ล้วนเบียดเสียดอยู่รวมกัน

พลทหารเฝ้าเมืองตรวจตราเรียงคน

หากผู้ใดนำสินค้าปริมาณมากติดตัวมาด้วย ก็ยังต้องถูกซักถามอย่างละเอียด

ซูเมิ่งจู๋เหลือบมองไหใบใหญ่หลายใบที่อยู่บนรถเข็นล้อเดียว แล้วเอ่ยกำชับเสียงเบาว่า “ประเดี๋ยวหากถูกถามขึ้นมา อย่าได้บอกเชียวว่าพวกเรามาตั้งแผงค้า”

เสวี่ยเช่อหย่วนไม่เข้าใจ

“เพราะเหตุใดหรือ”

“เพิ่งมาถึงใหม่ ๆ ผู้ใดจะล่วงรู้เล่าว่าต้องเก็บเงินค่าเข้าเมือง ค่าภาษีสินค้า ค่าเช่าที่ดินหรือไม่ ประหยัดได้สักแดงก็ยังดี”

ไม่ช้าก็ถึงคราวของทั้งสามคน