กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่จ่งฉีและโจวจ่งฉีผู้เป็นหัวหน้าเบียดตัวออกมาเป็นกลุ่มแรก ทั้งคู่ประสานมือคารวะซูเมิ่งจู๋พร้อมเพรียงกัน
“คารวะพี่สะใภ้”
หัวหน้าธงย่อยอีกสิบคนที่อยู่เบื้องหลังต่างพากันส่งเสียงร้องตาม:
“พี่สะใภ้สวัสดีขอรับ”
บุรุษฉกรรจ์สิบกว่าคนต่างส่งเสียงดังกังวาน ประชันความดังกันไม่มีใครยอมใคร
ซูเมิ่งจู๋ไม่คาดคิดว่าจะมีผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแย้มยิ้มพลางเอ่ย “วันนี้ข้าทำชิ้นปลาหม่าล่ามานิดหน่อย เดิมทีก็ตั้งใจนำมาให้พวกเจ้าได้ลิ้มลองรสชาติอยู่แล้ว อย่าได้รังเกียจว่าน้อยเลย แบ่งกันไปคนละชิ้นสองชิ้นเถิด”
สายตาของเสวี่ยเช่อหานทอดมองไปยังร่างของซูเมิ่งจู๋ และมิได้ละสายตาไปไหนเนิ่นนาน
นางตั้งใจนำอาหารมาส่งให้เขาโดยเฉพาะ
อกของเสวี่ยเช่อหานคล้ายถูกบางสิ่งเติมเต็มจนเปี่ยมล้น เขายืนเหยียดตรงกว่าวันวาน กลิ่นอายห้ามคนแปลกหน้าเข้าใกล้รอบกายพลอยเจือจางลงไปหลายส่วน
เสมียนทหารสบโอกาสเหมาะ ยื่นมือคว้าหมับเข้าไปในชามใบใหญ่