ตอนที่ 3 ส่งนางคืนไปได้หรือไม่

ยังไม่ทันที่เสวี่ยเช่อหานจะได้เอ่ยปาก

เสวี่ยหนิงก็รัวคำพูดออกมาเป็นชุดต่อทันที

“พี่สองกับท่านพ่อกินข้าวเช้าเสร็จก็ไปวางกับดักล่าสัตว์ที่หลังเขาอีกแล้ว ท่านแม่ไปตระกูลซุนเจ้าค่ะ”

ความน้อยอกน้อยใจบนใบหน้าของแม่หนูน้อยไม่อาจซ่อนไว้ได้เลย “วันนี้ท่านพ่อมือขึ้น ดักตาข่ายจับนกอ้วนพีตัวใหญ่ได้ตัวหนึ่งแต่เช้าตรู่

ข้ายังไม่ทันจะได้แตะแม้แต่ขนของมัน ก็ถูกท่านแม่เอาไปส่งให้ตระกูลซุนเสียแล้ว

มอบให้ซุนอวิ่นหลี่กับซุนอวิ่นเจียยังพอทำเนา แต่หากส่งให้คนอื่นในตระกูลซุนล่ะก็...”

เมื่อเผชิญหน้ากับเด็กหญิงรุ่นราวคราวน้องคนนี้

ใบหน้าเย็นชาแข็งกร้าวของเสวี่ยเช่อหานก็มีความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย