เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349: กระเป๋าคาดเอวของหยวนสื่อเทียนจุน
รอจนคลื่นยักษ์สงบลง ผืนทะเลอันมืดมิดก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ กองเรือรบที่ขวางกั้นเส้นทางเดินเรือพลันมลายหายไปจนสิ้นซาก
จางหยวนชิงทอดสายตามองไกล เพ่งสมาธิสัมผัส ในขอบเขตสายตาไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ สัมผัสวิญญาณก็ไม่รู้สึกถึงไอผีอันชั่วร้าย จึงได้ถอนหายใจโล่งอก กล่าวว่า:
"วิกฤตคลี่คลายลงชั่วคราวแล้วครับ"
"ฟู่~" ทุกคนต่างพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ร่างกายที่เกร็งแน่นผ่อนคลายลง เมื่อนึกถึงการระดมยิงอันหนาแน่นมืดฟ้ามัวดินเมื่อครู่ ก็ยังคงรู้สึกหวาดผวาอยู่ในใจ
หากไม่ใช่เพราะเซี่ยโหวอ้าวเทียนผู้นี้มีทรัพย์สมบัติของตระกูลอันมั่งคั่ง ในการถูกโจมตีระลอกเมื่อครู่ เรือกงล้อของพวกเขาคงจมลงสู่ก้นทะเลไปนานแล้ว นี่เพิ่งจะเริ่มต้น ก็ต้องเผชิญกับวิกฤตถึงเพียงนี้
สมกับเป็นดันเจี้ยนระดับ S จริงๆ
"โห่วไซเล่ย โห่วไซเล่ยจริงๆ..." พี่ไก่แดงเอ่ยชมเชยอย่างไม่ตระหนี่ถี่เหนียว
เซี่ยโหวอ้าวเทียนส่งเสียง "เหอะ" เชิดคางอันหยิ่งผยองขึ้น กล่าวว่า:
"ในทุกเรื่องราว ตัวเอกย่อมเป็นผู้ที่พลิกสถานการณ์และสำแดงบทบาทอันยิ่งใหญ่ที่สุดเสมอ ส่วนพวกตัวประกอบทั้งหลาย เพียงแค่แหงนหน้าชื่นชมตัวเอกก็พอแล้ว