เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339: คำสาปแห่งเนตรมาร
เว่ยหยวนโจวมองเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของหยวนสื่อเทียนจุน ตลอดจนไอสังหารอันดุดันที่เกาะกุมอยู่ระหว่างคิ้วและดวงตามาแต่ไกล
หัวคิ้วของเขาขมวดมุ่นอย่างแนบเนียนแวบหนึ่ง ก่อนที่บนใบหน้าจะรีบผุดรอยยิ้มอันอบอุ่นขึ้นมา ก้าวเท้าเดินเข้าไปต้อนรับ
“หัวหน้าอย่างนายนี่ นึกจะไปก็ไปเลยนะ ไม่ได้บอกกล่าวเลยสักนิดว่าจะไปทำอะไร แต่ว่าเรื่องราวก็จบสิ้นลงแล้ว...” เว่ยหยวนโจวเดินไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ ก็ต้องชะงักฝีเท้าลง เพราะเขาเห็นหยวนสื่อเทียนจุนดึงมีดใบหลิวอันคมกริบเล่มหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของ
เมื่อผนวกเข้ากับสีหน้าของอีกฝ่าย เว่ยหยวนโจวก็พลันใจหายวาบขึ้นมาทันที
จางหยวนชิงก้าวเดินตรงมาข้างกายเว่ยหยวนโจว จ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ “เว่ยหยวนโจว ตอนนี้ฉันสงสัยว่านายสมคบคิดกับสายอาชีพฝ่ายมาร ลอบสังหารเพื่อนร่วมงาน หลังจากนั้นก็ฆ่าคนปิดปาก กลับซงไห่ไปกับฉันสักรอบเถอะ”
สิ้นเสียง พื้นที่ทำงานที่เคยอื้ออึงจอแจก็พลันเงียบสงัดลงในพริบตา เงียบเสียจนได้ยินเสียงเข็มตกกระทบพื้น
สายตาอันตกตะลึงคู่แล้วคู่เล่าต่างหันขวับมามอง
เขารู้ได้ยังไง เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะรู้ ปู่แบกรับความผิดไว้คนเดียวแล้วไม่ใช่เหรอ... เว่ยหยวนโจวแทบจะควบคุมสีหน้าของตนเองไม่อยู่ หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็ว ทว่าบนใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นงุนงงและไม่เข้าใจ
“นายพูดอะไรน่ะ ฉันไม่เข้าใจความหมายของนายเลยสักนิด”