เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338: ความจริง
ผู้ลอบโจมตีถูกวิสามัญฆ่าตายแล้ว... ลุงจางตายแล้วงั้นเหรอ?!
ข่าวที่ได้รับมาอย่างกะทันหันนี้ ทำให้สมองของจางหยวนชิงตื่นตัวขึ้นมาในทันที ทว่าก็พลันตกอยู่ในความสับสนอลหม่าน นั่งนิ่งขึงอยู่บนเตียงอย่างโง่งม
ผ่านไปราวเจ็ดแปดวินาที เขาสูดหายใจเข้าลึก บังคับตนเองให้สงบสติอารมณ์ลง เอ่ยรัวเร็วว่า
“ยืนยันตัวตนของคนร้ายได้อย่างไร วิสามัญคนร้ายที่ไหน เล่าสถานการณ์อย่างละเอียดมาทีสิครับ”
ในลำโพงโทรศัพท์มีเสียงของกวานหย่าดังตอบกลับมา
“เช้าตรู่วันนี้ ตอนที่เว่ยหยวนโจวลาดตระเวนอยู่ในโรงพยาบาล ก็ดักจับผู้ลอบโจมตีเมื่อคืนได้ เขาใช้วิธีลอบจู่โจมสังหารศัตรูได้สำเร็จ ศพถูกขนย้ายกลับมาที่สถานีตำรวจเมืองจิ้งไห่แล้ว
“ส่วนสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร อายุราวหกสิบปี ผิวคล้ำมาก นิ้วมือหนาใหญ่ มีรอยด้านหนา... ตรงหน้าอกของเขายังมีร่องรอยการถูกไฟคลอก และเนื้อสดที่งอกขึ้นมาใหม่ในชั่วข้ามคืนก็สามารถพิสูจน์ได้ รอยแผลมีดที่นายฝากไว้ก็ยังอยู่...”
เป็นลุงจางจริงๆ ตายอยู่ในโรงพยาบาล... จางหยวนชิงพลันเข้าใจอะไรบางอย่างได้ในพริบตา รู้สึกราวกับหัวใจถูกเข็มกรีดแทง เขากระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียง ทั้งที่สวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ก็วิ่งเท้าเปล่าพรวดพราดออกจากห้องทันที
"โครม!"