เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310: เสี่ยวหยวน... ผมอยาก...
ขุนพลเทพราคะมองเห็นความตระหนกตกใจและความสิ้นหวังในแววตาของหยวนสื่อเทียนจุน รอยยิ้มที่มุมปากจึงยิ่งคลี่กว้างขึ้น สีหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสำราญใจ
เขาไม่เอ่ยคำเพ้อเจ้ออีกต่อไป พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าพลัน "เปรี๊ยะ" แตกเป็นรอยร้าว ร่างกายพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วเกือบเทียบเท่าความเร็วเสียง พริบตาเดียวก็มาประชิดเบื้องหน้าหยวนสื่อเทียนจุน มัดกล้ามเนื้อที่ขาขวาออกแรงอย่างเต็มเหนี่ยว เตะกวาดเข้าใส่ศีรษะของศัตรูประดุจเตะลูกฟุตบอล
ด้วยสภาพที่ปางตายเจียนอยู่เจียนไปของหยวนสื่อเทียนจุน ในระยะประชิดตัวเช่นนี้ ขุนพลเทพราคะมั่นใจอย่างยิ่งว่าจะสามารถสังหารยอดอัจฉริยะแถวหน้าของพันธมิตรห้าธาตุผู้นี้ได้ในพริบตาเดียว
"เผียะ!"
อากาศคล้ายถูกเตะจนระเบิดออก ส่งเสียงแตกประทุสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงประทัด
เงาร่างของจางหยวนชิงแตกสลายดุจเงาสะท้อนในสายน้ำ ดับสูญไปในความว่างเปล่า
ศาสตร์มายาดารา!
ขุนพลเทพราคะหันมองรอบทิศ หยวนสื่อเทียนจุนประหนึ่งอันตรธานหายไปจากโลกใบนี้เสียแล้ว
เขาแค่นเสียงฮึ อ้าปากพ่นไอหมอกสีเทาหม่นอันหนาทึบออกมากลุ่มหนึ่ง ม่านหมอกแผ่ขยายลุกลามอย่างรวดเร็ว บดบังทั้งอ่างเก็บน้ำ บดบังทั้งโฮมสเตย์ ควบแน่นค้างอยู่กลางอากาศประดุจหมู่เมฆลอยละล่อง