เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167: ระทึกขวัญ
ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
บัดซบ ทำไมเขาถึงมาโผล่ที่มหาวิทยาลัยซงไห่ได้เนี่ย?
หัวใจของจางหยวนชิงเร่งจังหวะเต้นระรัวอย่างไม่อาจเลี่ยง อะดรีนาลีนหลั่งทะลักอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังเดินอยู่กลางป่าลึกดงทึบแล้วบังเอิญเผชิญหน้ากับพยัคฆ์ร้ายลายพาดกลอน
เขายืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ สมองแล่นประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง
——เรื่องบังเอิญหรือ การที่เนตรมารมาโผล่ที่มหาวิทยาลัยซงไห่เป็นแค่เรื่องบังเอิญงั้นหรือ?
ถ้าไม่ใช่ เขาก็ต้องพุ่งเป้ามาที่ฉันแน่ๆ อายุของฉันก็ชัดเจนอยู่แล้ว คนท้องถิ่นซงไก่อายุยี่สิบต้นๆ ย่อมมีโอกาสสูงที่จะเรียนมหาวิทยาลัย อีกทั้งเมื่อก่อนฉันยังเคยสังหารโอวเซี่ยงหรงในมหาวิทยาลัยซงไห่ด้วย
แม้เรื่องนี้จะไม่ได้ป่าวประกาศเอิกเกริก ทว่าในบรรดาผู้เดินแดนวิญญาณฝ่ายทางการของสาขาย่อยซงไห่ก็มีคนรู้ไม่น้อย ด้วยสถานะและความสามารถของจตุรเทพเนตรมาร การจะสืบเสาะหาเบาะแสนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
ฉันจำได้ว่าจตุรเทพเนตรมารมีความสามารถในการ 'จำแนก' ผู้เดินแดนวิญญาณ เขาค้นพบคโค่วเป่ยเย่ว์ก็ด้วยวิธีการทำนองนี้
เป็นไปได้สูงมากว่าจตุรเทพเนตรมารอาจจะแอบมาค้นหาทั่วทั้งมหาวิทยาลัยซงไห่ไปแล้วหลายครั้งโดยที่ฉันไม่รู้เรื่อง โชคดีที่หลายวันมานี้ฉันแทบไม่ได้มาเรียน จึงรอดพ้นเคราะห์ภัยไปได้อย่างหวุดหวิด...