เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106: สบตากันปริบๆ
ไฉนถึงได้มาถูกกระตุ้นสัญชาตญาณล่าสมบัติเอาในเวลาแบบนี้กันเล่า บริเวณใกล้เคียงอาจมีสมาชิกกุหลาบรัตติกาลดักซุ่มอยู่ก็ได้นะ... จางหยวนชิงรีบเอ่ยลาคุณป้าพนักงานร้านอย่างเร่งรีบ แล้ววิ่งพรวดพราดออกจากร้านสะดวกซื้อ
ในบรรดาสมาชิกของกุหลาบรัตติกาล ย่อมต้องมีเทพท่องราตรีปะปนอยู่อย่างแน่นอน หากเสี่ยวโต้วปี่ไปจ๊ะเอ๋เข้าล่ะก็ มีหวังชะตาขาดแน่
บนท้องถนนอันกว้างขวางและเงียบสงัด มีรถยนต์แล่นผ่านไปมาเป็นระยะ ทว่าดูเหมือนจะมองไม่เห็นการต่อสู้ฟาดฟันอันดุเดือดที่เกิดขึ้นภายในโรงเรียนเลยแม้แต่น้อย รวมถึงอาคารที่พักอาศัยในละแวกใกล้เคียง หน้าต่างหลายบานยังคงมีแสงไฟสว่างไสว
ในเมืองใหญ่มีพวกนอนดึกอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วน ทว่ากลับไม่มีผู้ใดถูกดึงดูดความสนใจโดยการต่อสู้ในโรงเรียนแม้แต่คนเดียว
หลังจากก้าวพ้นร้านสะดวกซื้อ จางหยวนชิงก็เดินเลียบไปตามริมถนน สะกดรอยตามเสี่ยวโต้วปี่ไปห่างๆ
วิญญาณทารกคลานมาจนถึงสี่แยก เงยศีรษะที่มีขนอ่อนบางตาขึ้น เหลียวมองซ้ายทีขวาที ดมฟุดฟิดไปรอบๆ ในที่สุด มันก็ยืนยันพิกัดทิศทางหนึ่งได้ ก้มศีรษะลงต่ำแล้วคลานตะบึงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
จางหยวนชิงจำต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เดินกึ่งวิ่งตามหลังไปในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกล
...
ผู้พิทักษ์ใหญ่ในชุดคลุมสีดำกวาดสายตามองผืนป่าอันเขียวชอุ่มโดยรอบ เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า