เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104: โรงเรียนประถมสามแห่งซงไห่
เจ้าตำหนักสยบสังหารช้อนสายตาขึ้น ชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกลั้วหัวเราะว่า
"พันธมิตรห้าธาตุระดมพลตามล่าเฮยอู๋ฉาง ก็เพื่อแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์และสมุดรายนาม ไฉนเจ้าถึงต้องทำเรื่องซ้ำซ้อนเช่นนี้ด้วยเล่า ให้ฉันลองเดาดูสิ คงเป็นเพราะตัวนายเองอยากได้สมุดรายนาม และไม่อยากให้มันตกไปอยู่ในมือของพันธมิตรห้าธาตุใช่ไหมล่ะ"
เธอพูดพลางเอียงคอ แหงนหน้ามองเพดาน แสร้งทำท่าทีประดุจดรุณีน้อยไร้เดียงสาแล้วเอ่ยว่า
"แต่นายเป็นแค่คนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จะเอาสมุดรายนามไปทำไมกันนะ อัยหยา แปลกจังเลย แปลกประหลาดจริงๆ..."
มุมปากของจางหยวนชิงกระตุกวูบ พลางเอ่ยว่า
"ใครๆ ต่างก็มีความลับด้วยกันทั้งนั้น ท่านไม่จำเป็นต้องรู้หรอกครับ แน่นอนว่าท่านจะปฏิเสธก็ได้ จะตกลงแลกเปลี่ยนหรือไม่ อำนาจการตัดสินใจอยู่ที่ท่านครับ"
ถึงได้บอกไงล่ะว่าเกลียดการต้องมารับมือกับพวกตัวแม่สายจิตกับยันเดเระที่สุด เพราะสมองของพวกหล่อนไม่ค่อยจะปกติ พูดคุยสื่อสารกันอย่างมีเหตุมีผลได้ยากเย็นยิ่งนัก
ที่สำคัญคือยังสู้หล่อนไม่ได้อีกต่างหาก
ขณะนั้นเอง เจ้าตำหนักสยบสังหารดริปกาแฟเสร็จพอดี นิ้วมือเรียวงามดั่งลำเทียนคีบหูจับของถ้วยกาแฟ กำลังจะยกขึ้นจิบ ทว่าถ้วยกลับชนเข้ากับหน้ากาก