เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36: พูดคุยสอบถาม
ความสามารถของเสี่ยวโต้วปี่คือการขโมยสมรรถภาพบางอย่างของเป้าหมายไปงั้นรึ? คราวก่อนคือประสาทรับกลิ่นและรับรสของน้าเล็ก คราวนี้คือความสามารถในการพูดของน้าชายเนี่ยนะ?
จางหยวนชิงที่แกล้งกระแอมไอนึกประหลาดใจระคนยินดียกใหญ่ ในเมื่อสามารถขโมยความสามารถบางอย่างของคนธรรมดาได้ เช่นนั้นจะสามารถขโมยความสามารถบางอย่างของผู้เดินแดนวิญญาณได้ด้วยหรือไม่?
หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ มูลค่าของภูตรับใช้ตัวน้อยตนนี้ก็มหาศาลยิ่งนัก
เวลานั้น น้าชายเพิ่งจะได้สติกลับคืนมา เมื่อหวนนึกถึงท่าทางของตนเองเมื่อครู่นี้ เสี่ยใหญ่แห่งไนท์คลับก็หน้าแดงก่ำ ทั้งมึนงงทั้งกระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก
ฮ่าๆ น้าชาย ที่แท้คุณก็รู้จักอับอายขายขี้หน้าเป็นเหมือนกันนี่หว่า... จางหยวนชิงแอบสมน้ำหน้าอยู่ในใจ เขามองเห็นวิญญาณทารกที่ขี่คอของน้าชายดูเหมือนจะใช้พลังงานไปมากจนสะลึมสะลืออยากจะหลับเต็มแก่
"เอ่อ อันนี้... น้าล้อพวกเธอเล่นน่ะ น้าแค่จู่ๆ ก็นึกถึงท่าทางของหยวนจื่อตอนเด็กๆ ขึ้นมาได้ เลยอดไม่ได้ที่จะเลียนแบบดูสักหน่อย"
น้าชายสมกับเป็นจอมเสเพลลายครามที่เจนจัดมาหลายสิบปี หนังหน้าหนาดั่งกำแพงเมือง รีบโยนหม้อต้มความผิดให้หลานชายทันควัน
จางหยวนชิงถึงกับตั้งรับไม่ทัน