เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12: ข้อมูลรายละเอียดของอุโมงค์เสอหลิง
หลังจากพี่ลูกพี่ลูกน้องกินโจ๊กหมดแล้วออกไปทำงาน จางหยวนชิงก็กลับเข้าห้องไปนอนชดเชยอีกตื่นหนึ่ง
พอตื่นนอนขึ้นมา ข้างหูก็ได้ยินซาวด์เอฟเฟกต์อันเร้าใจ เมื่อลืมตาขึ้น ภายในห้องสลัวรางก็สว่างวาบด้วยแสงเรืองรองจากจอโทรทัศน์ ไฟบนเพดานไม่ได้เปิดไว้
เขายันตัวลุกขึ้นนั่งมองไปทางริมหน้าต่าง น้าสาวกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าโทรทัศน์ กำลังเล่นเครื่อง PS5 ของเขาอยู่ เธอถกแขนเสื้อขึ้นเผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่องสองข้าง ร่างอันบอบบางโยกส่ายไปมาซ้ายขวาตามจังหวะที่กดปุ่มจอยคอนโทรลเลอร์
จางหยวนชิงหาวหวอดหนึ่งที ลุกขึ้นไปเปิดไฟ แล้วเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังน้าสาว มองดูเธอเล่นเกม
เกมที่เธอกำลังเล่นอยู่นั้นเป็นเกมสยองขวัญเกมหนึ่ง ลายเส้นมืดมนชวนขนลุก ดนตรีประกอบพิลึกพิลั่น ตัวเอกเป็นร่างคนแคระอัปลักษณ์ ถือขวานเปรอะเลือดเล่มหนึ่ง ควงฟันฝ่าด่านฆ่าฟันแหลกราญจนเนื้อเลือดสาดกระจายไปทั่ว
แสงสะท้อนจากจอโทรทัศน์สาดส่องลงบนดวงตากลมโตสุกใสดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง ใบหน้ารูปไข่กลมกลึงอันผุดผ่องงดงาม แฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นระทึกใจอยู่จางๆ
“เกมนี้ไม่เลวเลยนะ เหมาะจะเล่นตอนกลางคืนมาก ฮีลใจได้ดีทีเดียว” น้าสาวเอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับมามอง
น้าสาวมีความชอบอยู่สามอย่าง นั่นคือ เดินห้างสรรพสินค้า ดูหนังผีสยองขวัญ และเล่นเกมสยองขวัญ