เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 เหล่าผู้คนในงานเลี้ยงสุรา
เฉียวเฟิงถอนใจพลางกล่าวว่า “ไม่ว่าจะเป็นต้าซ่งหรือต้าเหลียวล้วนเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของพี่ชาย พี่ชายย่อมต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อราษฎรของทั้งสองแผ่นดิน!”
เจิ้งเซวียนย่อมรู้ดีว่าตนไม่อาจเกลี้ยกล่อมเฉียวเฟิงได้ แต่ยังคงกล่าวว่า “ข้าน้อยมิได้บอกว่าพี่ใหญ่ไม่ควรทำ เพียงแต่บอกว่าวิธีการของพี่ใหญ่ไม่ถูกต้อง! สิ่งที่พี่ใหญ่ทำล้วนเป็นความเหนื่อยเปล่าโดยไร้ผล!”
แม้ต้าซ่งจะดูเหมือนกำลังอ่อนแอและมีศัตรูรายล้อม แต่ชะตาแผ่นดินของต้าซ่งนั้นยาวไกล ยังคงมีอายุขัยเหลืออีกอย่างน้อยสองร้อยปี อีกทั้งยังมียอดฝีมือระดับเซียนบรรพตคอยคุ้มครอง แม้ต้าเหลียวจะนำความวุ่นวายมาสู่ต้าซ่งได้บ้าง แต่นั่นก็เป็นเพียงโรคเรื้อรังที่รักษาไม่หาย ไม่สามารถสร้างคลื่นลมใหญ่โตอะไรได้!