เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 บทอวสาน
สุดท้ายแล้วเสวียนฉือก็ยังคงต้องตาย! การลงทัณฑ์ด้วยไม้พลองสองร้อยครั้งนั้น สำหรับยอดฝีมือที่เปี่ยมด้วยตบะขอบเขตมหาปรมาจารย์แล้ว ถือว่ามิใช่บทลงโทษที่เอาชีวิตเลยแม้แต่น้อย!
ทว่าสำหรับผู้ที่กำหนดไว้ว่าจะต้องตายแล้ว การจากไปเช่นนี้กลับย่อมดีกว่าการเสียชีวิตภายใต้กฎหมายราชสำนักอยู่มากนัก! อย่างน้อยก็เป็นการรักษาหน้าตาของวัดเส้าหลินเอาไว้ได้ ทั้งยังทำให้ตนเองมิต้องได้รับความอัปยศอดสู! ผู้ที่จากไปพร้อมกับเขา ยังมีเยี่ยเอ๋อร์เนียงนางมาร ‘อู๋เอ๋อปู้จั่ว’ ผู้มีชื่อเสียงเลวร้ายระบือไกลในยุทธภพอีกด้วย!
เขากล่าวกันว่าคนน่าชังย่อมมีความน่าสงสาร ความรักความแค้นของทั้งสองย่อมมลายหายไปพร้อมกับการเสียชีวิตของคนทั้งคู่ ทิ้งไว้เพียงซวีจู๋ที่เพิ่งพบญาติสนิทคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าคนทั้งสอง เพื่อส่งดวงวิญญาณให้แก่ผู้เป็นที่รักยิ่งทั้งสองคน!