เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 สองสตรีเปิดอกคุยกัน
ตงฟางไป๋ฟังคำพูดของอู๋ฉิงที่มีนัยยะของการเกลี้ยกล่อม พลางกล่าวอย่างทอดถอนใจ “จื่ออี้ยังเป็นสหายคนแรกที่ข้าเปิดอกคบหาด้วย แล้วเจ้าเล่าคิดเห็นเช่นไร? ฟังจากที่เจ้าเอาแต่พูดถึงจื่ออี้ไม่หยุด คิดว่าเจ้ารากมารฝังลึกต่อจื่ออี้ไปนานแล้วกระมัง! เห็นเขาทำเพื่อสตรีอีกนางหนึ่งอย่างหมดหัวใจเช่นนี้ เจ้าจะไม่รู้สึกหึงหวงเลยหรือ?”
อู๋ฉิงได้ยินคำถามของตงฟางไป๋ ใบหน้าปรากฏความไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “บอกว่าไม่หึงหวงย่อมเป็นเรื่องเท็จ ทว่าข้าเชื่อมั่นในความรู้สึกที่จื่ออี้มีต่อข้า! ข้าบาดเจ็บที่ขาทั้งสองข้างตั้งแต่เล็กจนเดินไม่ได้ เป็นจื่ออี้ที่ไม่ย่อท้อต่อความเหนื่อยยาก ทุ่มเทแรงใจจนรักษาขาของข้าจนหายดี ดังนั้นไม่ว่าจื่ออี้จะตัดสินใจอย่างไรข้าย่อมสนับสนุน ยิ่งไปกว่านั้นพวกเรายังให้คำมั่นสัญญาว่าจะครองคู่กันชั่วชีวิตแล้ว!”