เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 การสนทนาของสองดรุณี
ยามเย็นแห่งฤดูใบไม้ร่วงที่ล่วงลึก สายลมโชยเอื่อยพัดผ่านผืนดิน นำพาความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านเข้ามา
แสงอาทิตย์อัสดงที่ขอบฟ้าดั่งหยาดเลือดอาบย้อมผืนฟ้าครึ่งค่อนดง ประหนึ่งธรรมชาติใช้สีสันที่งดงามที่สุดแต้มแต่งจนกลายเป็นภาพวาดอันโอ่อ่าตระการตา
ณ เรือนเล็กที่เจิ้งเซวียนเช่าพัก บนโต๊ะหินวางไว้ด้วยอาหารขึ้นชื่อของหางโจวและสุราที่เจิ้งเซวียนหมักเอง ทั้งสามคนต่างดื่มด่ำสุราพลางสนทนาเรื่องราวสบายอารมณ์กันอย่างออกรส
“หนึ่งปีไม่ได้พบหน้า ไม่คาดคิดว่าจื่ออี้จะรุดหน้าไปไกลถึงเพียงนี้! ตบะถึงขั้นที่แม้แต่ข้าก็ยังดูไม่ออก อีกทั้งยังสร้างชื่อ ‘คุณชายผู้เปี่ยมปัญญา’ ขึ้นในยุทธภพอีก!” ตงฟางไป๋จิบสุราไปคำหนึ่ง กล่าวอย่างทอดถอนใจ
ตงฟางไป๋จิบสุราหนึ่งคำ กล่าวด้วยความทอดถอนใจ