บทที่ 91 ทุกคนเดือดดาล

บทที่ 91 ทุกคนเดือดดาล

มื้อนี้เรียบง่ายไม่หวือหวา ไม่ได้ใส่เครื่องปรุงแปลกๆ ลงไปสักอย่าง

แต่พอกินแล้วกลับหอมเป็นธรรมชาติ ชวนให้หยุดไม่ได้

จ้าวสุ่ยเซิงกินข้าวไปถึง 3 ชามใหญ่ กว่าจะวางตะเกียบลงอย่างอิ่มเอม จากนั้นก็ล้างชามและตะเกียบ แล้วนอนแผ่บนเตียงอย่างสบายใจ ก่อนจะหลับสนิทไป

ตอนเขากลับมาถึงหมู่บ้าน ก็พอดีเห็นว่าที่คอมมูนกำลังเกิดความวุ่นวาย

“นี่จะทำยังไงกันดี ใกล้ถึงฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงแล้วแท้ๆ รถแทรกเตอร์ดันพังเสียได้!”

ชาวบ้านคนหนึ่งพูดอย่างร้อนใจ “นี่มันจะเอาชีวิตพวกเราหรือไง”