กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 221 เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเจี้ยนเวยกับพวกเขา
เสิ่นเจี้ยนเวยแนบใบหน้าลงบนเส้นผมของเจียงถิงหย่วน สูดกลิ่นที่ผสมผสานระหว่างดิน เข็มสน และคาวเลือดจาง ๆ บนร่างของเขา น้ำเสียงอ่อนโยนกว่าครั้งใด ๆ และหนักแน่นกว่าครั้งใด ๆ
“ฉันบอกแล้วว่าจะกลับมารับนาย สิ่งที่ฉันรับปากไว้ มีครั้งไหนที่ไม่เคยทำตามที่พูด”
ทั้งสองยืนกอดกันแน่นภายใต้แสงจันทร์เช่นนี้ ไม่มีใครเอ่ยปากสักคำ ไม่มีใครอยากปล่อยมือ
ลมภูเขาพัดผ่านข้างกายพวกเขา พัดฟางแห้งที่กระจายอยู่บนพื้นให้กลิ้งไปมาเบา ๆ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เจียงถิงหย่วนจึงค่อย ๆ คลายอ้อมแขน ถอยหลังไปครึ่งก้าว มือทั้งสองยังวางอยู่บนไหล่ของเสิ่นเจี้ยนเวย