ตอนที่ 217 พวกเขาให้เงินเยอะเกินไปจริง ๆ!

ตอนที่ 217 พวกเขาให้เงินเยอะเกินไปจริง ๆ!

เตาปาทั้งตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นเม็ดเท่าถั่วบนหน้าผากไหลรินลงมาทีละหยด

เขาอยากวิ่งหนี แต่ขากลับเหมือนถูกตอกตรึงไว้กับพื้นดิน ขยับเขยื้อนไม่ได้เลย

เขาอ้าปากพยายามจะพูดอะไรสักอย่างเพื่อขอชีวิต แต่พอประสานสายตากับดวงตาคู่นั้นของเสิ่นเจี้ยนเวยที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง เสียงทั้งหมดก็ติดค้างอยู่ในลำคอ

เสียงปืนสองนัดดังขึ้นตามลำดับในป่าเขาอันเงียบสงัด กึกก้องจนทั่วทั้งขุนเขาสั่นสะเทือนด้วยเสียงหึ่งหึ่ง

เสียงนั้นดังเกินกว่าจะบรรยาย เสียงปืนแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง และส่งไปถึงหน้าผาหินเว้าตรงแอ่งเขาด้วย

เจียงถิงหย่วนที่ซ่อนตัวอยู่ใต้กองฟางแห้งเบิกตากว้างขึ้นมาทันที