กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 ถึงคิวฉันส่งพวกแกขึ้นสวรรค์แล้ว
เมื่อเสิ่นเจี้ยนเวยกลับมายังจุดที่ปล่อยหมูป่าออกไปก่อนหน้านี้ ก็ไม่พบร่องรอยของหมูป่าอีกแล้ว
คงวิ่งหนีไปไกล หรือไม่ก็ถูกพวกมันยิงตายไปแล้ว
มือปืนที่ชื่อเตาปานั่น ไม่รู้ว่าถูกเปียวจื่ออุ้มลงมาจากต้นไม้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนนี้เตาปากำลังพิงต้นไม้นั่งอยู่ ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อซึมเต็มหน้าผาก เห็นได้ชัดว่ายังไม่หายขวัญเสียจากแรงกระแทกของหมูป่าและความตกใจสุดขีดตอนที่ถูกแขวนอยู่บนต้นไม้
ส่วนชายร่างสูงอย่างต้าเฉียงกับพวกนั้น ก็ยังไล่ตามมาสมทบไม่ถึง
พูดอีกอย่างคือ ในพื้นที่บริเวณนี้ตอนนี้ มีแค่เปียวจื่อกับเตาปาสองคนเท่านั้น
“แบบนี้จัดการง่ายเลย” เสิ่นเจี้ยนเวยมั่นใจขึ้นมาทันทีในใจ