กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 18 กลับดำเป็นขาว
ย่าหวังอยู่ใกล้เสิ่นเจี้ยนเวย
มือเหี่ยวแห้งของเธอยื่นไปจับมืออันเย็นเฉียบของเสิ่นเจี้ยนเวย “เจี้ยนเวย เกิดอะไรขึ้น”
เธอมองสำรวจสภาพของเสิ่นเจี้ยนเวย ยิ่งมองขอบตายิ่งแดงก่ำ “ยัยหนูคนโตตระกูลเสิ่น เธออย่ากลัวเลย ย่ามีชีวิตมาจนป่านนี้ เรื่องอะไรก็ตัดสินให้ความเป็นธรรมให้เธอได้ ค่อย ๆ พูดมา”
เสียงย่าหวังเพิ่งขาดคำ ชาวบ้านโดยรอบก็ขานรับตาม
“นั่นสิ เจี้ยนเวยถูกรังแกจนขนาดนี้ ยังมีความยุติธรรมเหลืออยู่อีกไหม”
“พวกคุณดูสิ เจี้ยนเวยเป็นเด็กที่ซื่อสัตย์แค่ไหน ปกติเจอใครก็ยิ้มแย้มแจ่มใส เคยผิดใจกันบใครตอนไหนกัน วันนี้เป็นแบบนี้ต้องถูกบีบคั้นจนจนตรอกแน่ ๆ”