ตอนที่ 17 พังแล้ว!

ตอนที่ 17 พังแล้ว!

ป้าจางตกใจจนสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่

นี่มันยัยหนูคนโตของตระกูลเสิ่นไม่ใช่หรือ?

“เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น นี่เจี้ยนเวยไม่ใช่เหรอ?” ป้าจางรีบก้าวเท้าเดินตรงมาหาเสิ่นเจี้ยนเวย

พอเดินเข้าไปใกล้ เธอถึงได้มองเห็นชัดเจน

ผมของเสิ่นเจี้ยนเวยยุ่งเหยิงราวกับเล้าไก่ ใบหน้าเปื้อนฝุ่นโคลนไปหมด เบ้าตาแดงก่ำ เสื้อผ้าตั้งแต่คอเสื้อจนถึงชายล่างถูกฉีกขาดหมด แขนเสื้อยังมีเศษหญ้าติดอยู่ ขากางเกงก็ถูกกระชากจนขาดเป็นรอยหลายแห่ง

ร่างทั้งร่างยืนอยู่ในลมหนาว ผอมโซจนลมพัดผ่านครั้งเดียวก็ล้มได้แล้ว ดูน่าเวทนาสุด ๆ

“เธอเป็นอะไรไป?” ป้าจางยื่นมือไปประคองแขนของเสิ่นเจี้ยนเวย สัมผัสโดนเสื้อผ้าบนร่างกายของเธอที่เย็นเฉียบ เจ็บปวดใจจนจุ๊ จุ๊ ไม่หยุด