เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 10 โดนตบแล้วยังรู้สึกเหนือกว่าอีกหรือ?
เจียงซิ่วหลานถูกเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนส่งเสียงรบกวนจนปวดหัวตุบ ๆ
เธอก้มลงมองหน้าเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนด้วยสายตาตำหนิ แล้วกระตุกแขนเสื้อของอีกฝ่าย เบาเสียงลงพูดว่า “แกอย่าเพิ่งพูดอะไร”
เสิ่นเนี่ยนเนี่ยนเบิกตากว้าง กำลังจะโวยวาย แต่กลับเห็นเจียงซิ่วหลานขยิบตาให้เธอไม่หยุด
การขยิบตานั้นทั้งเร็วและเร่งร้อน รอยย่นที่หางตาเต็มไปด้วยนัยยะบอกใบ้
เสิ่นเนี่ยนเนี่ยนชะงักไปชั่วครู่ แล้วจู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา
สีหน้าของเธอแปรเปลี่ยนไปด้วยความเร็วปานสายลม เริ่มจากความโกรธ ตามมาด้วยความสับสน และสุดท้ายกลายเป็นความเจ้าเล่ห์เล็กน้อยที่แทบสังเกตไม่เห็น
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กดแรงอาละวาดที่กำลังจะปะทุลงไปอย่างแข็งขัน แล้วเปลี่ยนมาใช้เสียงสะอื้นน่าเวทนาแทน