ตอนที่ 8 เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก แล้วมันถูกต้องหรือ?

ตอนที่ 8 เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก แล้วมันถูกต้องหรือ?

เจียงซิ่วหลานอ้าปากขึ้น แววตาไหววูบหนึ่ง

“ฉัน...”

แรงกดดันของเธอเหมือนลูกโป่งที่ถูกคนเอาเข็มจิ้มทะลุ ค่อย ๆ รั่วไหลออกมาราวกับเสียงซี๊ด

ความดุดันเมื่อครู่ที่ตบประตูตะโกนเรียกคน ความเหี้ยมเกรียมเมื่อครู่ที่ตบโต๊ะพูดว่า “ฉันไม่ได้มาปรึกษากับแก” ตอนนี้หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงริมฝีปากแห้งผากและดวงตาที่กลอกไปมาอย่างไร้ทิศทาง

มือของเจียงซิ่วหลานถูไปมาบนชายเสื้อบุฝ้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็เหมือนยอมเสี่ยงสุดตัว เธอเบี่ยงเสียงต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด ความมั่นใจไม่เต็มเปี่ยมเท่าเมื่อกี้