เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 247 มาถึงแดนประจิม
เขตแดนมิติที่เบิกสร้างขึ้นในดินแดนเผ่ามังกรอยู่ทางทิศตะวันออกสุด ทว่าน้ำสระบุญกุศลแปดสมบัติกลับเป็นสมบัติเฉพาะตัวของนิกายพุทธแห่งแดนประจิม ด้วยเหตุนี้ระยะทางที่หนิงเจาต้องเร่งรุดไปจึงนับว่าไม่ใกล้เลยจริง ๆ
นางหมุนกายวูบหนึ่งพลันเลือนหายไปจากจุดเดิม จุดแสงสีทองคล้ายดาวตกพาดผ่านเพียงชั่วพริบตา มุ่งหน้าตรงไปยังทิศประจิมด้วยความเร็วสูง
*
——ภายในเหยาฉือแห่งโลกเซียน
หลังจากสดับฟังคำรายงานของหลิงจวิน จักรพรรดิเซียนก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงโบกมืออย่างเงียบงันให้เขาถอยออกไป
รอจนหลิงจวินเดินไปไกล ราชินีเซียนที่อยู่ด้านข้างจึงมีสีหน้าลังเลแล้วเอ่ยปากขึ้นว่า
“เรื่องนี้... ฝ่าบาทจะทรงลงมือดำเนินการอันใดหรือไม่เพคะ”
จักรพรรดิเซียนกดหว่างคิ้วอย่างปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก
“เราจะลงมืออันใดได้ หากเป็นผู้อื่นก็ช่างเถิด แต่กลับเป็นหนิงเจาผู้นี้... เฮ้อ~”