กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 246 ดินแดนเผ่ามังกร
“สุดขอบฟ้า ปลายมหาสมุทร...”
นิ้วชี้ลูบไล้คางไปมาอย่างไม่รู้ตัว หนิงเจาเอ่ยทวนประโยคนี้ซ้ำอีกรอบคล้ายกำลังพึมพำกับตนเอง
ทว่าโลกมันกลมมิใช่หรือ แล้วจะมีจุดสิ้นสุดได้อย่างไร
“ขอละเอียดกว่านี้อีกหน่อยเล่า”
ขมับของตี้ทิงกระตุกถี่ สุดท้ายก็ยังคงเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกหนึ่งประโยคว่า
“รอยต่อระหว่างยอดสุดบูรพากับปลายสุดทะเลตะวันออก”
บอกแต่แรกเช่นนี้ก็สิ้นเรื่องแล้วแท้ ๆ ให้ตายสิ
“ขอบคุณที่ช่วยคลี่คลายข้อข้องใจ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็ขอออกเดินทางเดี๋ยวนี้ ขอตัวลา”
หลังจากออกมาจากที่ของตี้ทิง หนิงเจาก็บอกกล่าวกับเจี่ยงจื่อเหวินอีกหนึ่งคำ ก่อนที่แสงสีทองจะวาบผ่านแล้วร่างของนางก็อันตรธานหายไปจากที่เดิม