กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 227 ระบบยึดร่าง
เมื่อได้ยินวาจาของหลินชวน หนิงเจาจึงเงยหน้าขึ้นสบสายตาเขา ภายในนั้นมีความกังขา มีความปวดใจ ทว่ากลับไร้ซึ่งความรังเกียจและความผิดหวังโดยสิ้นเชิง
“……อาจารย์”
หนิงเจาอ้าปาก เค้นคำนี้ออกมาได้เพียงประโยคเดียว วาจาที่เหลือคล้ายจุกแน่นอยู่ในลำคอ เอ่ยไม่ออก กลืนไม่ลง
หลินชวนก้าวเดินไม่กี่ก้าวมาเบื้องหน้านาง ยกมือขึ้นลูบศีรษะของนางแผ่วเบา
“อืม อาจารย์มาแล้ว”
หนิงเจาหลับตาลง น้ำตาหยดหนึ่งรินไหลจากหางตาอย่างเงียบงัน “อาจารย์ ศิษย์ไม่มีพ่อแม่อีกแล้ว……”
“ไม่อาจสวมใส่เสื้อผ้าที่แม่เย็บด้วยมือตนเองได้อีก ไม่อาจกินผลไม้เชื่อมที่พ่อทำได้อีก……”
“จะไม่มีผู้ใดปฏิบัติต่อข้าเยี่ยงเด็กอีกแล้ว”
“ข้าไม่มี…บ้านอีกแล้ว”