เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 226 เลือดนองเป็นสายธาร
หางตาเหลือบไปเห็นเมล็ดทานตะวันในมือ แววตาของหนิงเจาพลันหม่นแสงลง นางพลิกมือเก็บมันกลับไป ก่อนจะยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาใบหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงคล้ายร่าเริงว่า
“คิดออกแล้ว มิสู้พวกเรามาเล่นเกมกันสักหน่อยดีกว่า”
หางตาปรายมองซูเหอที่ถูกบดขยี้จนกลายเป็นแอ่งเนื้อบด หนิงเจาสะบัดมือปล่อยเพลิงเร้นลับเก้าสวรรค์ออกมาดับทำลายวิญญาณก่อกำเนิดของอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย จากนั้นจึงเรียกพัดฝูเฟิงกลับคืนมา
ปลายนิ้วขยับเบา ๆ พัดพับส่งเสียง “พรึ่บ” ยามคลี่ออก เพียงสะบัดวาดเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ บนพื้นดินพลันปรากฏร่องลึกสุดหยั่งถึง แยกกลุ่มคนออกเป็นสิบกลุ่มในทันใด
สำหรับผู้ที่โชคร้ายอยู่ตรงตำแหน่งรอยขีดจนถูกสังหารบดขยี้ไปนั้น หนิงเจาไม่แม้แต่จะปรายตามอง คล้ายมองไม่เห็นเลยแม้แต่น้อย
“ข้าจะเป็นฝ่ายถาม พวกเจ้าเป็นฝ่ายตอบ ตอบถูกก็สามารถออกไปได้ ฟังเข้าใจหรือไม่”