ตอนที่ 160 หลอมโอสถ

ตอนที่ 160 หลอมโอสถ

ทั้งสองคนคลายตะเกียบพร้อมกัน คีบกับข้าวใส่ลงในชามของหนิงเจา

มู่ยวี่จ้งเพียงอยากชักกระบี่ออกมาฟันเจ้าตัวขวางหูขวางตาอย่างอวิ๋นเช่อผู้นี้ให้ดับดิ้น มาคราวนี้ก็ไม่รู้ว่าหนิงเหยาจือล่วงรู้ความในใจของเขาแล้วหรือไม่ หากวันหน้าเกิดนางไม่สนใจไยดีเขาขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า!

ริมฝีปากสีกุหลาบของอวิ๋นเช่อเม้มลงเล็กน้อย บนใบหน้าไร้ซึ่งรอยยิ้มเช่นเดียวกัน

เดิมทีเขาหาได้คิดอยากให้เหยาจือรู้ถึงความในใจของเขา ขอเพียงไม่สารภาพรักย่อมไม่ถูกปฏิเสธ อย่างน้อยที่สุดทั้งคู่ก็ยังคบหากันในฐานะสหายได้ เขายังสามารถคอยปกป้องนาง ดูแลนางอยู่เงียบ ๆ

ทว่าแต่ไหนแต่ไรมาเหยาจือล้วนเฉลียวฉลาด ยามนี้ย่อมต้องสัมผัสรับรู้ได้บ้างแล้ว

เวลานี้ความคิดของอวิ๋นเช่อและมู่ยวี่จ้งตรงกันอย่างน่าประหลาด: ขอเพียงข้าตีให้ตายก็ไม่เอ่ยปาก เช่นนั้นนางย่อมไร้เหตุผลจะมาปฏิเสธข้า!