ตอนที่ 159 ความรักคือความปวดใจ

ตอนที่ 159 ความรักคือความปวดใจ

“เจินเจินไฉนจึงไปนานเพียงนี้” เมื่อครู่มิใช่บอกว่าจะรีบไปรีบกลับหรอกหรือ

หลังจากตรวจดูการจัดแจงสวน เยี่ยเจินเพิ่งจะกลับมาถึงห้องเล็ก ก็ได้รับคำถามไถ่จากหนิงเสียทันที

“เมื่อครู่ระหว่างทางพบคนมาหาเจาเจา ข้าจึงช่วยนำทางให้เขาเล็กน้อยเจ้าค่ะ”

หนิงเสียประหลาดใจ “คนเช่นไรกันถึงคู่ควรให้เจ้าออกหน้านำทางด้วยตนเอง”

เยี่ยเจินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยคำประเมินที่ตรงไปตรงมาที่สุดของตนออกมา

“เป็นคนรุ่นหลังที่หยาบนอกละเอียดใน ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยใจจริงใจอย่างยิ่ง ทั้งยังมีความคิดอ่านปลอดโปร่งกระจ่างแจ้งยิ่งนักเจ้าค่ะ”

เห็นนางก้าวเดินช้า ก็รู้จักชะลอฝีเท้าลงอย่างเงียบ ๆ มีใจซื่อสัตย์จริงใจต่อลูกสาวตน ข้าวของมากมายปานนั้นคิดจะให้ก็ยกให้ทันที ความคิดอ่านปลอดโปร่ง ต่อให้รู้แจ้งข้อเสียทั้งหมดของเจาเจา ทว่าในสายตาเขากลับยังคงเปลี่ยนมันให้กลายเป็นข้อดีได้

“ข้าเพิ่งเคยเห็นเจ้าชื่นชมผู้ใดถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก คนที่เจ้าพูดถึงนี้เป็นบุรุษหรือสตรีเล่า”