ตอนที่ 153 นั่งแถวหน้ากินเผือก

ตอนที่ 153 นั่งแถวหน้ากินเผือก

หนิงเจาที่มาถึงไล่เลี่ยกับกู้จิ่น เวลานี้กำลังเก็บงำกลิ่นอาย ยืนแทะเมล็ดทานตะวันอยู่ตรงมุมกำแพงอย่างเบิกบานใจ

ปัจจุบันนางอยู่ระดับทารกก่อกำเนิด หนิงหานและเหวินเหรินยงเป็นเพียงระดับแก่นทองระยะสมบูรณ์ ส่วนกู้จิ่นผู้นั้นยิ่งมีแค่ระดับแก่นทองคำระยะกลาง ทั้งสามคนย่อมไม่พบเห็นหนิงเจา

นางนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะได้มานั่งอยู่แถวหน้าเพื่อกินเผือกเรื่องนี้

มิน่าเล่ากู้จิ่นผู้นั้นถึงได้รีบร้อนกลับมาราวกับไฟลนก้น ที่แท้ก็ได้ยินมาว่าหนิงหานพาบุรุษมาพบผู้ใหญ่ จึงนั่งไม่ติดนี่เอง

หนิงหานปลดจี้หลิงหลงชิ้นนั้นออกจากเอว น้ำเสียงเย็นชา:

“ทำให้เจ้าเข้าใจผิดเป็นความผิดของข้า ขออภัยด้วย แต่ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าจี้หลิงหลงนี้ยังมีความหมายเช่นนี้อยู่ บัดนี้จึงขอคืนให้เจ้า หวังว่าวันหน้าต่างคนต่างอยู่ด้วยดี อย่าได้พัวพันกันอีก”