ตอนที่ 152 หอรุ่งอรุณ

ตอนที่ 152 หอรุ่งอรุณ

เมื่อได้ยินคำพูดของหนิงเจา กึ่งอสูรผู้นั้นก็เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ ทว่ายังคงรับหนังสือเล่มนั้นมาอย่างครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย

อีกฝ่ายช่วยชีวิตเขาไว้ คงไม่ถึงขั้นต้องอ้อมค้อมมาหลอกทำร้ายเขาหรอกกระมัง ไม่แน่ว่าวรยุทธ์นี้อาจเป็นของจริงก็ได้?

ทว่าเมื่อเขาเปิดหนังสือออก กลับพบความจริงอันน่ากระอักกระอ่วนใจประการหนึ่ง

“ขะ ข้าไม่รู้หนังสือ”

เขาคงเป็นเพราะต้องปกปิดตัวตนจึงแทบไม่เคยปฏิสัมพันธ์กับผู้ใด หรืออาจเป็นเพราะรู้สึกต่ำต้อยอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้เขาจึงพูดจาไม่ปะติดปะต่อ ทั้งน้ำเสียงยังไม่ดังนัก

คำพูดของเขาทำให้หนิงเจาชะงักไปเล็กน้อย

แม้จะอยู่นอกเหนือความคาดหมาย ทว่าดูเหมือนจะสมเหตุสมผลอยู่เช่นกัน

กึ่งอสูรตนหนึ่ง การซ่อนเร้นตัวตนใช้ชีวิตอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวนก็นับว่ายากลำบากยิ่งแล้ว จะมีโอกาสที่ใดไปเล่าเรียนเขียนอ่าน?

“เจ้าชื่ออะไร ยังมีคนในครอบครัวคนอื่นอีกหรือไม่”