ตอนที่ 147 กลับสำนักปิดด่าน

ตอนที่ 147 กลับสำนักปิดด่าน

ตลอดทางมีศิษย์จำนวนไม่น้อยเอ่ยทักทายคารวะหนิงเจา นางล้วนพยักหน้ารับคำทักทายทีละคน กระทั่งมาถึงยอดเขาอู๋เหวย สิ่งที่เห็นก็คือไท่หยวนที่กำลังประคองชาดอกเก๊กฮวยนั่งอาบแดดอยู่บนเก้าอี้เอน

“ศิษย์พี่ประมุข”

พลันได้ยินเสียงของหนิงเจา ไท่หยวนยังนึกว่าตนเองฟังผิดไป ครั้นหันศีรษะกลับมา สิ่งที่เห็นก็คือใบหน้าที่ทั้งชวนโมโหและงดงามของศิษย์น้องหญิงตนเอง

“กลับมาแล้วรึ ครึ่งปีมานี้ติดต่อเจ้าไม่ได้เลย นี่ไปเที่ยวเตร่ที่ใดมาอีกล่ะ”

หนิงเจาคลำเอาเก้าอี้เอนตัวหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของแล้วนั่งลงไป เสพอารมณ์กับการอาบแดดด้วยท่วงท่าเดียวกับไท่หยวน ขณะเดียวกันในมือก็ถือผลไม้วิญญาณลูกหนึ่งกัดแทะดัง “กร๊วม ๆ” อย่างเบิกบานใจ

“อ้อ ไม่มีอะไร ข้าก็แค่ปลอมเนื้อแต่งตัวไปเดินเล่นที่สำนักงานใหญ่หอหลินซีมาหนึ่งรอบ”

“พรวด~”