กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 146 กลับคืนสู่สำนัก
ท่าทางและสีหน้าของพวกมัน ทำให้ใบหน้าของปู้ฉี่บึ้งตึงลงอย่างสิ้นเชิง
“ชิงชิงเล่า”
เป้าเอ่อร์ตกใจกลัวจนกลืนน้ำลาย เอ่ยตะกุกตะกักว่า “เรีย…เรียนท่านเจ้าหอ ข้าน้อย…ข้าน้อยพวกเราค้นหาทุกหนแห่งแล้ว มะ…ไม่พบพี่ชิงเลยขอรับ…”
ยิ่งท้ายประโยคสุ้มเสียงยิ่งแผ่วเบา สุดท้ายทั้งสองตัวแทบจะหมอบราบลงกับพื้น หวาดกลัวจนตัวสั่นงันงกราวกับเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบาง
แทบจะในพริบตาที่สิ้นเสียงของเป้าเอ่อร์ ปู้ฉี่ก็โคจรย่นปฐพีแล้ว เพียงชั่วพริบตาถัดมาก็ปรากฏกายขึ้นที่เรือนของหนิงเจา
เมื่อมองดูเจ้าหอที่ไร้เงาร่างไปแล้ว ทั้งสองตัวจึงยกมือขึ้นลูบหน้า ถอนหายใจออกมายาวเหยียด
ยังนับว่าดี ชีวิตยังรักษาไว้ได้