ตอนที่ 111 บุญวาสนานี้มิอาจรับไหว

ตอนที่ 111 บุญวาสนานี้มิอาจรับไหว

รอจนทั้งสองคนฟื้นฟูเรี่ยวแรง ณ ที่เดิมเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยแกะรอยตามตำแหน่งของกู่ทำลายโชคต่อไป

ครานี้ระยะห่างระหว่างพวกนางกับคนผู้นั้นนับว่าไม่ไกล เดินไปเพียงสองวันก็พบตัวแล้ว

*

“เมื่อครู่โชคดีที่ได้ศิษย์พี่เหวินเหรินยื่นมือเข้าช่วย มิฉะนั้นพวกเราคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว”

“ใครว่าไม่ใช่เล่า ถึงได้บอกอย่างไรว่าเพราะเหตุใดผู้อื่นถึงได้เป็นศิษย์เอก”

“เมื่อกี้เจ้า...”

มองลงไปตามเสียงจากบริเวณไหล่เขา เบื้องหน้ามีคนกลุ่มหนึ่งราวหกคน โดยมีเหวินเหรินยงเป็นผู้นำ

อีกห้าคนที่เหลือนั้นมีสองคนที่สวมชุดศิษย์สำนักเสียงเลือน ส่วนอีกสามคนแม้จะไม่ได้สวมใส่ แต่ฟังจากบทสนทนาก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนของสำนักเสียงเลือนเช่นกัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงตำแหน่งที่แน่นอนของกู่ทำลายโชค หนิงเจาจึงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย