กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 110 ไม่อาจรักแรกพบ
เมื่อได้ยินหนิงเจาเอ่ยเช่นนั้น ชายผู้เป็นหัวหน้าก็รู้สึกว่ามีเหตุผลยิ่งนัก
นั่นสิ ผู้บำเพ็ญหญิงผู้นี้ผอมกะหร่องเพียงนี้ อีกทั้งค่ายกลนี้ยังใหญ่โตถึงเพียงนั้น หากจอมมารยังไม่ตื่นขึ้นมาแล้วโลหิตมนุษย์ผู้นี้ไม่พอใช้จะทำอย่างไรเล่า
หรือว่าพวกเขาจะต้องรอคอยแดนเร้นลับเปิดออกในคราวต่อไปอีกงั้นหรือ
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ชายผู้นั้นก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา
ไม่ได้เป็นอันขาด ไม่ได้เด็ดขาด!
“เช่นนั้นเจ้ามีวิธีดี ๆ หรือไม่ ลองว่ามาให้ฟังซิ”
“ไม่คู่ควรจะเอ่ย ข้าพเจ้าเป็นนักหลอมโอสถ”
พอได้ยินว่าหนิงเจาเป็นนักหลอมโอสถ แววตาของคนเผ่ามารเหล่านั้นก็สว่างวาบขึ้นมาในทันใด
นอกจากเผ่ามนุษย์แล้ว เผ่าอสูรและเผ่ามารล้วนไม่ประสีประสาเรื่องการหลอมโอสถ